TL;DR
OAuth 2.0 i JWT nie konkurują ze sobą, bo działają na różnych poziomach. OAuth to protokół delegowania dostępu, a JWT to tylko format tokenu. Dobra wiadomość jest taka, że po tym rozróżnieniu większość zamieszania wokół logowania znika. Zła, że sam JWT to zwykle podpisany, ale niezaszyfrowany Base64, więc każdy może przeczytać jego zawartość.
Tekst zbiera konkretne zasady na 2026 rok. Dla aplikacji użytkownika wybieraj Authorization Code z PKCE, a Implicit Flow i Password Grant zostaw w przeszłości. Access tokeny niech żyją 5 do 15 minut, refresh tokeny rotuj, a w przeglądarce rozważ wzorzec BFF i ciasteczka HttpOnly zamiast localStorage. Jest też lista pułapek, od ataku z alg none po brakującą walidację redirect_uri i state. Znajdziesz tam również uczciwą uwagę, że przy prostym monolicie zwykła sesja serwerowa bywa lepszym wyborem.
Każdy, kto kiedyś kliknął „Zaloguj się przez Google”, korzystał z OAuth 2.0. Każdy, kto zajrzał do nagłówka Authorization: Bearer …, widział najczęściej JWT token. Mimo to oba poję...
Czytaj cały wpis u źródła// tagi