TL;DR
Zamiast bezpośrednich wywołań między usługami system publikuje niezmienne zdarzenia o zmianach stanu, a reszta reaguje we własnym tempie. Zysk to rozsprzężenie w czasie i przestrzeni, łatwiejsze skalowanie i większa odporność. Tekst porządkuje całe słownictwo: topologie broker i mediator, pub/sub, event sourcing, CQRS, sagi oraz transactional outbox.
Najciekawsza część dotyczy ceny, jaką się za to płaci: spójność ostateczna, kolejność zdarzeń, idempotentność i monitorowanie. Autor odróżnia też choreografię od orkiestracji i pokazuje zastosowania w e-commerce, płatnościach i IoT, z Kafką i RabbitMQ w tle. Rekomenduje wdrażanie stopniowe, a nie przepisywanie wszystkiego naraz.
Architektura sterowana zdarzeniami (EDA) to fundamentalna zmiana paradygmatu w sposobie, w jaki nowoczesne systemy programistyczne komunikują się i koordynują swoje działania. Zami...
Czytaj cały wpis u źródła
