Metryki granic i modeli [DevTalk Trio S04E02]

TL;DR

Podział na moduły w DDD zwykle ocenia się "na czuja" – ten odcinek proponuje twardsze kryteria: rozwijalność systemu, autonomię zespołów pracujących nad poszczególnymi modułami oraz liczbę zależności ("strzałek") między kontekstami na poziomie strategicznym i taktycznym. Rozwijalność wypada tu jako metryka nadrzędna, bo w praktyce mówi więcej o jakości podziału niż wszystkie pozostałe wskaźniki razem wzięte.

Ciekawy jest zwrot w rozumieniu autonomii zespołów – to nie cel sam w sobie, tylko środek do lepszych rezultatów, więc traktowanie jej jako wartości absolutnej bywa pułapką. Rozmówcy proponują też budowanie od razu czterech alternatywnych modeli podziału do porównania oraz posługiwanie się "antywymaganiami" przy planowaniu zmian, dorzucając ostrzeżenia przed ryzykiem łączenia mikroserwisów z powrotem w większe całości i przed syndromem drugiego systemu.